اشعار عربیه عامیه

اهلاً بکم و مرحباً فی هذه الصفحه تقرأون اشعارا عامیه قدیمه انتقلت من صدرا الی صدر فی دور الزمن و شاعروها غیر معلوم. انا قد سمعت ابیاتا من هذه الانواع الشعر فی خوزستان و کتبها کما سمعت:
شبعنا من مِرار ادهر یَگلوب و علی بخت ازّمان اصّار مگلوب کوسیهه رکس و رفش یگلب او هست عگروگ یگرت راس حیّه
وحگ الّی هبط للارض وحیه یمن مثلی سحر لک لیل وحیه ندیت الله لموتاً کون وحیه وشوفک یا اخی تحزن علیه
وخاوه ذبل هرش الکلب منکم وخاوه او طمع ما ردت من عدکم وخاوه الفخر مو الذی عاشر وخاوه الفخر بذّیج من یذکر خویه
ارید احکم علی نفسی وحدهی ابسبب ولایفهه وحدهی ابد فرد اید لا تصفگ وحدهی ارچیچ ایطیح ما عنده تچیّه
الوکت علمنی خوش دروس عرفنا اطباع دنیه و قریناها اطیب النسب بالضیم وگحه و عیب ردناها
انخل لو ما بی ثمر شیفید خل تنشف سواجیه انهر لو ما بی ملح والرکاد ما وحد گصد شرب من میّه
شنهو فیمت الفانوس اذا طافی	ایظل ما یصد بضیه
ارگبه لو ماتشیل اراس مذلوله	تظل کل وکته محمیه
البشر لازم ینطق تسمع محاچیه
البشر لازم یطهر الروح بالایمان	یتوب و یرحم اشویه
لچن تدری البشر مغرور	ما یدری توالیه
البشر لو ما یشوف الموت	چان صار اکلف من ابلیس ونگلبن معانیه
صفحه اصلی